Argo

Argo (fr. argot – begona, tushunarsiz til; jargon) – jamiyatdagi yopiq ijtimoiy guruhlar (oʻgʻrilar, gadoylar, daydilar, fohishalar va sh.k.)ga mansub kishilarga xos nutq koʻrinishi; baʼzan jargon terminiga sinonim tarzida ham ishlatiladi. A.ni jargondan farqlovchi muhim bir xususiyati bor: qoʻllanish doirasidan kelib chiqqan holda, A. “maxfiylik” xususiyatiga ega, yaʼni u faqat shu doira kishilariga tushunarli boʻlib, bevosita ularning faoliyati bilan bogʻliq va oʻzgalardan sir tutilishi kerak boʻlgan muloqotni amalga oshirish uchun xoslangandir. A. milliy til bazasida voqe boʻladi, uning grammatik qoidalariga asoslanadi. Ayni chogʻda, u tor doiradagi muloqot uchun zarur tushunchalarni anglatuvchi maxsus unsurlarni ham oʻz ichiga oladi. Bular milliy til, shevalar yoki xorijiy tillardan olib moslashtirilgan, shuningdek, sunʼiy hosil qilingan unsurlardan tashkil topadi. A.lar badiiy adabiyotda muhit koloritini berish, nutqiy xarakteristika vositasi sifatida qoʻllanadi.

Арго (фр. argot – бегона, тушунарсиз тил; жаргон) – жамиятдаги ёпиқ ижтимоий гуруҳлар (ўғрилар, гадойлар, дайдилар, фоҳишалар ва ш.к.)га мансуб кишиларга хос нутқ кўриниши; баъзан жаргон терминига синоним тарзида ҳам ишлатилади. А.ни жаргондан фарқловчи муҳим бир хусусияти бор: қўлланиш доирасидан келиб чиққан ҳолда, А. “махфийлик” хусусиятига эга, яъни у фақат шу доира кишиларига тушунарли бўлиб, бевосита уларнинг фаолияти билан боғлиқ ва ўзгалардан сир тутилиши керак бўлган мулоқотни амалга ошириш учун хослангандир. А. миллий тил базасида воқе бўлади, унинг грамматик қоидаларига асосланади. Айни чоғда, у тор доирадаги мулоқот учун зарур тушунчаларни англатувчи махсус унсурларни ҳам ўз ичига олади. Булар миллий тил, шевалар ёки хорижий тиллардан олиб мослаштирилган, шунингдек, сунъий ҳосил қилинган унсурлардан ташкил топади. А.лар бадиий адабиётда муҳит колоритини бериш, нутқий характеристика воситаси сифатида қўлланади.