Arxivshunoslik, adabiy arxivshunoslik (lot. archivum – hujjat saqlash joyi, fors. شناس– oʻrganish) – adabiyotshunoslikning yordamchi sohalaridan biri, aksariyat hollarda, manbashunoslikning tarkibiy qismi sifatida ham qaraladi. A. adabiyot tarixiga oid manbalarni saqlash, tartibga solish, tavsiflash kabi vazifalarni bajaradi. Adabiyot tarixiga oid manbalar saqlanadigan muassasalar (davlat arxivlaridagi turli ijodiy uyushma, adabiy nashrlar fondlari; adabiyot muzeylari, adiblarning uy-muzeylari) koʻpayishi bilan adabiyotshunoslikda A.ning roli va ahamiyati ham ortib bordi, shu bois hozirda unga adabiyotshunoslik ilmining alohida bir yordamchi sohasi sifatida qarash ommalashmoqda.
Архившунослик, адабий архившунослик (лот. archivum – ҳужжат сақлаш жойи, форс. شناس– ўрганиш) – адабиётшуносликнинг ёрдамчи соҳаларидан бири, аксарият ҳолларда, манбашуносликнинг таркибий қисми сифатида ҳам қаралади. А. адабиёт тарихига оид манбаларни сақлаш, тартибга солиш, тавсифлаш каби вазифаларни бажаради. Адабиёт тарихига оид манбалар сақланадиган муассасалар (давлат архивларидаги турли ижодий уюшма, адабий нашрлар фондлари; адабиёт музейлари, адибларнинг уй-музейлари) кўпайиши билан адабиётшуносликда А.нинг роли ва аҳамияти ҳам ортиб борди, шу боис ҳозирда унга адабиётшунослик илмининг алоҳида бир ёрдамчи соҳаси сифатида қараш оммалашмоқда.
Manba: Dilmurod Quronov, Zokirjon Mamajonov, Mashhura Sheraliyeva. Adabiyotshunoslik lugʻati / f.f.d. D. Quronovning umumiy tahriri ostida. – Toshkent: Akademnashr, 2010. – 400 b.