Mukarrar

Mukarrar (ar. مكرر – takrorlangan) – mumtoz adabiyotdagi sheʼriy sanʼat, bayt misralarida juft yoki takroriy soʻzlarni qoʻllash. Ilmi badiʼga oid manbalarda M.ga berilgan taʼriflar biroz farqlanadi: ayrimlarida bitta juft yoki takroriy soʻzning ikki yoki undan ortiq oʻrinda qoʻllanishi M. deyilsa, boshqalarida bayt tarkibida har qanday juft yoki takroriy soʻz qoʻllash M. sanaladi. Shu jihatdan, Navoiyning:

Garchi kelmay-kelmay oʻlturding Navoiyni, valek,

Ey Masih, aning mazori boshigʻa goh-goh kel, –

baytida “kelmay-kelmay” va “goh-goh” soʻzlarining qoʻllangani M. sanʼatini yuzaga keltirgan.

Мукаррар (ар. مكرر – такрорланган) – мумтоз адабиётдаги шеърий санъат, байт мисраларида жуфт ёки такрорий сўзларни қўллаш. Илми бадиъга оид манбаларда М.га берилган таърифлар бироз фарқланади: айримларида битта жуфт ёки такрорий сўзнинг икки ёки ундан ортиқ ўринда қўлланиши М. дейилса, бошқаларида байт таркибида ҳар қандай жуфт ёки такрорий сўз қўллаш М. саналади. Шу жиҳатдан, Навоийнинг:

Гарчи келмай-келмай ўлтурдинг Навоийни, валек,

Эй Масиҳ, анинг мазори бошиға гоҳ-гоҳ кел, –

байтида “келмай-келмай” ва “гоҳ-гоҳ” сўзларининг қўллангани М. санъатини юзага келтирган.