Poeziya (yun. poieo, poiesis – ijod qilmoq coʻzidan) – 1) hozirda keng qoʻllanuvchi maʼnoda badiiy nutqni tashkil qilishning ikki asosiy tipidan biri, ritmik jihatdan oʻlchov asosida tartibga solingan nutq, nazm. Shu bilan bogʻliq holda, umuman sheʼriy yoʻlda yozilgan asarlarni – sheʼriyatni bildiradi: oʻzbek poeziyasi, 20-yillar poeziyasi va h.; 2) termin qariyb XVIII asrga qadar sanʼat turi, badiiyat hodisasi sifatidagi adabiyot, badiiy adabiyot maʼnosida ishlatilgan va prozaga qarshi qoʻyilgan. Bunda P. turga mansubligidan qatʼi nazar, barcha adabiy-badiiy (yaʼni badiiy obraz vositasida ish koʻrilgan) asarlar jamini, proza esa adabiy asarlar (kundaliklar, xotiralar, sayohatnomalar, tarixiy hikoyalar, falsafiy risolalar va h.) jamini anglatgan.
Поэзия (юн. poieo, poiesis – ижод қилмоқ cўзидан) – 1) ҳозирда кенг қўлланувчи маънода бадиий нутқни ташкил қилишнинг икки асосий типидан бири, ритмик жиҳатдан ўлчов асосида тартибга солинган нутқ, назм. Шу билан боғлиқ ҳолда, умуман шеърий йўлда ёзилган асарларни – шеъриятни билдиради: ўзбек поэзияси, 20-йиллар поэзияси ва ҳ.; 2) термин қарийб XVIII асрга қадар санъат тури, бадиият ҳодисаси сифатидаги адабиёт, бадиий адабиёт маъносида ишлатилган ва прозага қарши қўйилган. Бунда П. турга мансублигидан қатъи назар, барча адабий-бадиий (яъни бадиий образ воситасида иш кўрилган) асарлар жамини, проза эса адабий асарлар (кундаликлар, хотиралар, саёҳатномалар, тарихий ҳикоялар, фалсафий рисолалар ва ҳ.) жамини англатган.
Manba: Dilmurod Quronov, Zokirjon Mamajonov, Mashhura Sheraliyeva. Adabiyotshunoslik lugʻati / f.f.d. D. Quronovning umumiy tahriri ostida. – Toshkent: Akademnashr, 2010. – 400 b.