Proza (lot. prosa – toʻgʻri, odatiy) – 1) hozirda keng qoʻllanuvchi maʼnoda badiiy nutqning ikki asosiy tipidan biri, ritmik jihatdan oʻlchovli tartibga solinmagan nutq, nasr. Shu asosda umuman nasrda yozilgan asarlarni – epik turga mansub asarlarni bildiradi: hozirgi oʻzbek prozasi, zamonaviy proza va h.; 2) XVIII asrga qadar poeziya bilan qarshi qoʻyilgan holda sanʼatga mansub boʻlmagan, yaʼni badiiy obraz vositasida fikrlamaydigan adabiy asarlarni bildirgan.
Проза (лот. prosa – тўғри, одатий) – 1) ҳозирда кенг қўлланувчи маънода бадиий нутқнинг икки асосий типидан бири, ритмик жиҳатдан ўлчовли тартибга солинмаган нутқ, наср. Шу асосда умуман насрда ёзилган асарларни – эпик турга мансуб асарларни билдиради: ҳозирги ўзбек прозаси, замонавий проза ва ҳ.; 2) XVIII асрга қадар поэзия билан қарши қўйилган ҳолда санъатга мансуб бўлмаган, яъни бадиий образ воситасида фикрламайдиган адабий асарларни билдирган.
Manba: Dilmurod Quronov, Zokirjon Mamajonov, Mashhura Sheraliyeva. Adabiyotshunoslik lugʻati / f.f.d. D. Quronovning umumiy tahriri ostida. – Toshkent: Akademnashr, 2010. – 400 b.