Tanosib (ar. تناسب – daxldorlik, aloqadorlik) – mumtoz adabiyotdagi sheʼriy sanʼat, fikrni bir-biriga aloqador, maʼno jihatidan yaqin va oʻzaro mutanosib tushunchalarni bildiruvchi soʻzlar orqali ifodalash. Mas., Navoiyning:
Shah yonin farzin kibi kajlar maqom etsa ne tong,
Rostravlar arsadin gar tutsalar ruhdek qiroq, –
baytida shah, farzin, arsa(shaxmat taxtasi), ruh soʻzlari bir-biriga uzviy aloqador va mutanosib soʻzlar boʻlib, shoir ular vositasida oʻziga xos obrazli lavha yaratgan.
Таносиб (ар. تناسب – дахлдорлик, алоқадорлик) – мумтоз адабиётдаги шеърий санъат, фикрни бир-бирига алоқадор, маъно жиҳатидан яқин ва ўзаро мутаносиб тушунчаларни билдирувчи сўзлар орқали ифодалаш. Мас., Навоийнинг:
Шаҳ ёнин фарзин киби кажлар мақом этса не тонг,
Ростравлар арсадин гар тутсалар руҳдек қироқ, –
байтида шаҳ, фарзин, арса(шахмат тахтаси), руҳ сўзлари бир-бирига узвий алоқадор ва мутаносиб сўзлар бўлиб, шоир улар воситасида ўзига хос образли лавҳа яратган.
Manba: Dilmurod Quronov, Zokirjon Mamajonov, Mashhura Sheraliyeva. Adabiyotshunoslik lugʻati / f.f.d. D. Quronovning umumiy tahriri ostida. – Toshkent: Akademnashr, 2010. – 400 b.