Tasbeʼ

Tasbeʼ (ar. تصبيع – barmoq bilan koʻrsatish) – mumtoz adabiyotdagi sheʼriy sanʼat, baytning birinchi misrasi qaysi soʻz bilan tugasa, keyingi misrani shu soʻz bilan boshlash, takror turlaridan biri. Birinchi misra oxirida va ikkinchi misra boshida takrorlanayotgan soʻz shoir fikrini taʼkidlash, maʼnoni kuchaytirish vazifalarini oʻtaydi. Mas., Navoiyning:

Yoʻq demakim, ul quyosh yodida faryod aylamon,

Aylamon faryodkim, gardunni barbod aylamon, –

baytida takrorlanayotgan “aylamon” soʻzi T.ni yuzaga keltirmoqda.

Тасбеъ (ар. تصبيع – бармоқ билан кўрсатиш) – мумтоз адабиётдаги шеърий санъат, байтнинг биринчи мисраси қайси сўз билан тугаса, кейинги мисрани шу сўз билан бошлаш, такрор турларидан бири. Биринчи мисра охирида ва иккинчи мисра бошида такрорланаётган сўз шоир фикрини таъкидлаш, маънони кучайтириш вазифаларини ўтайди. Мас., Навоийнинг:

Йўқ демаким, ул қуёш ёдида фарёд айламон,

Айламон фарёдким, гардунни барбод айламон, –

байтида такрорланаётган “айламон” сўзи Т.ни юзага келтирмоқда.